Polski język, Polskie szkoły
Polskie szkoły nie mają tak naprawdę dobrego poziomu, edukacja szkolna na pewno nie jest spełnieniem marzeń każdego rodzica odnoście swojego dziecka- szczególnie, że zapomina się tam szczególnie o jednym- mianowicie o nauce Języka Polskiego- tego właściwego, nie tego, który stosowany jest w mowie potocznej, pełnego przekleństw i wulgaryzmów, którego używa się niestety, na co dzień.
Szkoły Polskiego bardzo chcą wychować swoich uczniów na wybitnych ludzi, którzy w życie pójdą dziarskim krokiem, którzy dużo osiągną i którzy będą mogli mówić „Skończyłem tą i tą szkołę i to właśnie jej zawdzięczam wszystko, co do tej pory osiągnąłem”- co wychodzi z tych starań?
Przede wszystkim nic, aż tak pozytywnego, albowiem dzieci i młodzież, czyli uczniowie otrzymują wiedzę ze wszystkiego i to w bardzo nagromadzonej wersji- efektem tego jest, że każdy przedmiot jest najważniejszy i nie można odpuścić niczego, na rzecz tego, co nas bardziej interesuje, ponadto zapomina się o wykształceniu uczniów w tą najważniejszą wiedzę, w te podstawy, które potem kuleją i komplikują życie wszystkim dookoła. Mianowicie chodzi oczywiście po podstawową edukację z języka polskiego-, która jest bardzo ważną edukacją, ponieważ potem musimy funkcjonować, jako Polacy, a każdy Polak powinien znać język, jakim mówi, jeśli nie zna i nie umie go używać wszystko potem idzie mu trudniej-, bo jak wiadomo do końca życia będzie posługiwał się właśnie tym językiem. Dlaczego więc nie odkształca się młodych rodaków?
Oczywiście, dokształca się, ale na podstawowym poziomie, uczy się ich podstaw, robi się dyktanda, przepytuje z regułek- te sposoby mają najpierw nauczyć, a potem utrwalić tą wiedzę, jednak coraz częściej przez ten etap się po prostu przeskakuje, żeby mieć z głowy i żeby szybko przejść do kolejnego etapu, w efekcie nauczyciele mają nadzieję, że dzieci się czegoś nauczyły i pojęły jak powinno się mówić po polsku i pisać-, ale czy rzeczywiście się nie tylko się tego „nauczyły”, ale również czy to wszystko zrozumiały na tyle żeby zapamiętać i rozwijać tę wiedzę aż do końca życia? Cóż… to już rzeczywiście pozostaje tylko nadzieją. Polski jest językiem bardzo pięknym, same określenia niektórych sytuacji czy ludzi są dosłownie niekiedy fantazyjne, ale naprawdę prawdziwe i rozmawiając w języku polskim, nie tym uproszczonym ani nie tym „elokwentnym”- tylko po prostu w naszym ojczystym języku możemy dostrzec ile piękna kryje język, który chcąc, nie chcąc znamy od dziecka i z którego możemy być po prostu dumni.